Logboeken

Kalender

« Juli 2018 »
MDWDVZZ
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     

Zoeken

 

Laatste Berichten

  • een andere werkelijkheid
    28 Juni 2007 - 23:23
  • een andere werkelijkheid

    Alkmaar, 28 juni 2007


    Lieve Rien,

    Bedankt voor je brief!
    Een autoweg is een groot vertakt systeem zonder een nauwkeurig gedefinieerd begin en einde, maar wel met een nauwkeurig omschreven doel. Het is moeilijk om uit deze werkelijkheid de verbeelding in te stappen. Dit systeem is dwingend, houdt je vast en bindt je aan regels. Binnen dit systeem is geen ruimte om stil te staan. Of, zoals een echtpaar (hun beider namen stond onderaan de mail) schreef: “Tenten horen thuis op een camping en niet in de berm van een snelweg”. Of zoals iemand anders het verwoordde: “Het is verbode afval te storte in de berm.”
    Ik voel me heel erg mens (wat raar om dit zo op te schrijven, ben ik soms een auto?) als ik het verlangen voel om stil te staan en te verwijlen. Ik voel me daarentegen een gek of erger nog, een fout mens als ik reacties zoals deze lees.

    Ik schrijf je nu bijna vier weken lang brieven, vertel je over mijn gedachten, over mijn werk en over mijn beelden en jij reageert er met poëtische brieven op. Een poëtisch gesprek vol beelden heeft zich gevormd.
    Ja!
    Nee!
    Wij praten (vertellen) langs elkaar heen. Net als ik met mijn publiek. Ik gebruik een tent of een tentvorm als symbool voor een tijdelijke verblijfplaats en de dekens als metafoor voor huislijkheid en markeer daarmee een perifere plek langs de weg. De betekenis reikt verder dan alleen een tent. Het echtpaar daarentegen ziet enkel een tent en verwijst mij van mijn plek. Ook het vuil (NEE restanten van een (vernield) onderkomen) hoort elders thuis.
    In mijn laatste brief aan jou vertel ik over regen. Daarmee bedoel ik ook echt echte regen, die waar je nat, rillerig en koud van wordt! Bij jou blijft het denkbeeldige regen. Jij praat over denkbeeldig publiek, ik over feitelijk. Ook al is het beeld dat onze correspondentie oproept poëtisch, ik vraag me af of het het gesprek en het begrip voor elkaar bevordert. Wij hanteren verschillende definities van begrippen en/ of vormen en laten het gedachte beeld de overhand nemen. Daardoor zal ons gesprek op ten duur vervlakken en zelfs veranderen in kitsch.
    Hoe kun je nu het woord zwerver gebruiken om een artistiek probleem op te lossen of te illustreren en voorbij gaan aan alle maatschappelijke ongemakken die een zwerver voor bijvoorbeeld een echtpaar veroorzaakt? Of de ongemakken voor de zwerver zelf?
    Sinds een aantal dagen werk ik in de beslotenheid van Orbino aan een sculptuur en aan verschillende tekeningen en videobeelden. De sculptuur is monumentaal en expressief en herbergt een raadselachtige inhoud. De tekeningen zijn klein en verhalend. De videobeelden dromerig.

    Veel groeten, Eva.

       Eva - 28 Juni 2007 - 23:23

    Navigatie...

    Vorig bericht : de werkelijkheid uit en de verbeelding in lopen
    Volgend bericht : het landschap van de kunstenaar